Archive for Styczeń, 2010


PODANIE WIADOMOŚCI

Styczeń 24th, 2010

Wspólna dla wszystkich tych przykładów jest myśl, że uczniowie chętniej oddają się nauce, jeśli mieli okazję przedyskutować uzasadnienie wskazanych celów i działań, których spodziewamy się od nich. Byłoby błędem oczekiwać, że uczniowie dobrze wywiążą się z zadania, jeżeli nie rozumieją, dlaczego mają nad nim pracować, i jeżeli nie znają kryteriów, którym mają sprostać. Nie będziemy tu wracać do metod podawania uczniom wiadomości, gdyż nader obszernie mówiliśmy o tym . Warto jednak powiedzieć parę słów, jak posługiwać się w tym celu tekstem pisanym, niezależnie zresztą od przyjętego modelu nauczania. Nauczyciele młodszych uczniów zdają sobie sprawę, że trzeba będzie pomagać dzieciom w czytaniu materia­łów.

ZEBRANIE UCZNIÓW W ZESPOŁY

Styczeń 24th, 2010

Nauczyciele w klasach wyższych z reguły zakładają, że ich uczniowie potrafią ze zrozumieniem przestudiować tekst. Wielokrotnie jest to założenie fałszywe. Jeżeli do uczenia się we współpracy potrzebna będzie lektura mate­riałów, to skuteczni nauczyciele, niezależnie od tego, ile lat mają uczniowie i jaki jest przedmiot nauczania, zajmą się doskonaleniem uczniowskich umie­jętności korzystania z materiałów pisanych.Zebranie uczniów w zespoły i rozpoczęcie w nich pracy składają się na być może najtrudniejszy dla nauczyciela etap lekcji. Aby uniknąć hałasu i bałaganu, należy z wielką uwagą odnieść się do zaplanowania, a potem do przeprowadzenia zmiany metodycznej od nauczania frontalnego do pracy w grupach.

NIC BARDZIEJ FRUSTRUJĄCEGO

Styczeń 20th, 2010

Nie ma nic bardziej frustrującego dla nauczyciela niż trzydziestka uczniów przemieszczających się, aby utworzyć małe grupy, niepewnych, co mają robić, przyzywających go i proszących o pomoc. Sytuacji takiej mogą zaradzić trzy proste sposoby:Wypisz na tablicy lub arkuszu papieru kolejne fazy zmiany metodycz­nej. Znaki informacyjne wskażą uczniom, jak przemieszczać się z jednych miejsc w inne. Mają one odgrywać taką samą rolę jak tabliczki czy znaki wymalowane na ścianach i na ziemi na dworcach lub lotniskach: pokazują, gdzie iść i którędy. Innymi słowy, narzucają pewną społeczną procedurę.

PRZEDSTAWIENIE INFORMACJI

Styczeń 18th, 2010

Taka informacja mogłaby wyglądać następująco:Etap 1. Szybko przejdź w miejsce oznaczone tabliczką z nazwą waszego zespołu.Etap 2. Wydelegujcie jedną osobę z każdego zespołu do zabrania z mo­jego biurka materiałów do nauki.Etap 3. W ciągu 10 minut zapoznajcie ze swoimi materiałami.Etap 4. Na mój sygnał rozpocznijcie wspólną pracę (dyskusję w grupach). Etap 5. Na mój sygnał przystąpcie do przygotowania końcowego raportu,Podaj wyraźnie wskazówki i poproś paru uczniów, aby powtorzyh je własnymi słowami. Świadomość, że za chwilę mogą zostać zapytani, podtrzy­muje uwagę uczniów, a odpowiedzi dostarczają nauczycielowi informacji zwrotnej, czy wskazówki zostały zrozumiane.

NADZÓR I POMOC W TRAKCIE PRACY

Styczeń 13th, 2010

Wybierz i wyraźnie oznacz miejsce przeznaczone dla każdego zespołu. Pozostawieni sami sobie uczniowie niezależnie od wieku (nawet dorośli) skupią się tam, gdzie najwygodniej dojść. Aby zapewnić skuteczność pracy w małych grupach, nauczyciel musi wskazać każdej grupie określone miejsce w pomieszczeniu i dopilnować, by je zajęła.Uczenie się we współpracy wymaga zarówno prostych, jak i skompliko­wanych działań uczniów. Te pierwsze mogą się toczyć aż do pomyślnego skutku niemal bez interwencji lub pomocy nauczyciela. Przy tych drugich bliski kontakt z nauczycielem może okazać się potrzebny. Być może trzeba będzie przez chwilę popracować z każdym zespołem oddzielnie, przypomnieć o    wyznaczonych zadaniach i o upływie czasu.

ZASTOSOWANA METODA

Styczeń 4th, 2010

Kiedy stosuje się metodę badań zespołowych, nauczyciel musi być zawsze „pod ręką”, aby pomagać w odbieraniu materiałów dydaktycznych. Na tym etapie lekcji łatwo nauczy­cielowi popaść w przesadę. Zbyt dużo interwencji i nieproszonej pomocy przeszkadza tylko uczniom i odbiera okazję wykazania się inicjatywą i samo­dzielnością. Z drugiej strony jeżeli nauczyciel stwierdzi, że uczniowie pogubili się lub nie są w stanie podołać zadaniu, musi zająć się zespołem i udzielić uczniom pomocy.Podkreślaliśmy, że w przypadku każdego opisanego dotąd modelu ważne jest, aby procedury kontroli były zgodne z celami lekcji i ogólnym jej charakterem. Na przykład jeśli nauczyciel posługuje się modelem nauczania podającego, aby pomóc uczniom opanować wiedzę i umiejętność krytyczne­go myślenia, sprawdzian powinien zawierać zadania kontrolujące zapamięta­nie oraz zadania wymagające wyżej zorganizowanego myślenia.