Archive for Lipiec, 2010


ZMIANA GRUPOWYCH NORM

Lipiec 31st, 2010

Uczenie się we współpracy zmienia grupowe normy związane z osiąg­nięciami dydaktycznymi, ale prócz tego przynosi pożytki wspólnie pracują­cym nad materiałem nauczania uczniom, i dobrym, i słabym. Uczniowie dobrzy pomagają słabszym w nauce, a skoro tak, to uczniowie słabsi otrzy­mują dodatkową, indywidualną porcję nauczania, a uczniowie dobrzy zy­skują, gdyż nauczanie innych wymaga wgłębienia się w związki i znaczenia zawarte w treści nauczania.Dzięki uczeniu się we współpracy łatwiej przychodzi uczniom zaakcep­tować osoby innych ras i osoby niepełnosprawne. Z prac Allporta (1954) wiadomo, że ani zwykłe przestrzenne zbliżenie osób o różnym pochodzeniu rasowym i etnicznym, ani samo włączenie uczniów niepełnosprawnych do klas integrujących nie wystarczy, aby zredukować uprzedzenia i usunąć stere­otypy.

UMIEJĘTNOŚCI SPOŁECZNE

Lipiec 21st, 2010

Uczenie się we współpracy dostarcza okazji uczniom o różnym po­chodzeniu i stanie fizycznym do pracy we wzajemnej zależności i nad wspól­nym zadaniem, a zespołowa struktura nagród każe uczniom w zespole cenić się nawzajem. Ostatnim z trzech doniosłych efektów charakteryzujących omawiany mo­del są umiejętności współpracy i zespołowego działania, które opanowują uczniowie. Umiejętności te odgrywają ważną rolę w społeczeństwie, w któ­rym większość dorosłych pracuje w dużych organizacjach, gdzie od działania jednych zależą działania innych pracowników, i w którym coraz większego znaczenia nabiera perspektywa globalna.

PODWÓJNA OCENA W ZESPOŁACH

Lipiec 14th, 2010

Przy zachowaniu podstawowych zasad model uczenia się we współpracy może przyjmować rozmaite postaci. Niżej przedstawiono trzy odmiany mo­delu, które powinny znaleźć się w repertuarze dydaktycznym początkującego nauczyciela. Po inne wersje modelu można sięgnąć do literatury przedmiotu (np. Slavin i in. 1985). Metodę podwójnej oceny w zespołach uczniowskich (POZU) opraco­wała grupa badaczy pod kierunkiem Roberta Slavina z Uniwersytetu Johna Hopkinsa. Jest to chyba najprostsza z metod uczenia się we współpracy. Nauczyciele posługujący się nią przedstawiają uczniom raz na tydzień nowy materiał słownie lub na piśmie.

PODZIELONA KLASA

Lipiec 4th, 2010

Klasa podzielona zostaje na cztero- lub pięcioosobowe zespoły o mieszanym składzie: dziewczynki i chłopcy, dzieci różnym pochodzeniu etnicznym, uczniowie dobrzy, przeciętni i słabi. Człon­kowie zespołu najpierw doskonalą opanowanie materiału, korzystając z roz­maitych źródeł i narzędzi, potem pomagają sobie nawzajem w nauce, tłuma­cząc, odpytując, dyskutując. Co tydzień lub co dwa tygodnie uczniowie przechodzą indywidualny sprawdzian opanowania materiału, na podstawie którego otrzymują indywidualny „wskaźnik postępów”. Wskaźnik ten nie opiera się na surowym rezultacie sprawdzianu, lecz oddaje postęp dokonany od czasu poprzednich sprawdzianów.