Archive for Październik, 2010


UCZENIE SIĘ WE WSPÓŁPRACY

Październik 27th, 2010

Uczenie się we współpracy charakteryzuje się tym głównie, że:Uczniowie w zespole pracują nad materiałem nauczania.Zespół jest mieszany (heterogeniczny). Składa się z uczniów dobrych, przeciętnych i słabych.W skład zespołu wchodzą uczniowie obu płci i rozmaitych ras.System nagród ma w zasadzie charakter grupowy.W pełniejszej formie omówimy te właściwości w dalszych częściach .Model uczenia się we współpracy ma służyć osiąganiu przynajmniej trzech doniosłych celów.Uczenie się we współpracy powinno poprawić osiągnięcia uczniów w nau­ce. Uważa się, że właściwa dla modelu zespołowa struktura nagród podnosi wartość przypisywaną przez uczniów uczeniu się materiału programowego i korzystnie wpływa na zmianę postaw wobec osiągnięć szkolnych.

OSIĄGNIĘCIA DYDAKTYCZNE

Październik 19th, 2010

Wspominaliśmy o studium Colemana (1961), który stwierdził wpływ postaw i norm obowiązujących w grupie uczniów na jakość nauki. Opierając się na tych odkryciach, Slavin (1984) opracował własną wersję modelu ucze­nia się we współpracy. Napisał, że często „uczniowie nie cenią kolegów, którzy dobrze się uczą, podczas gdy cenią kolegów celujących w sporcie. (…) Dzieje się tak, gdyż sukcesy sportowe przynoszą korzyści grupom (drużynie, szkole, miastu), a sukcesy w nauce — tylko jednostce. Rzeczywiście, w kla­sach, w których obowiązuje ocenianie według rozkładu lub jakiś inny rywali- zacyjny system oceniania i nagradzania, każdy sukces jednostkowy obniża szanse na odniesienie sukcesu przez innych” (s. 54).

ZMIANA GRUPOWYCH NORM

Październik 10th, 2010

Uczenie się we współpracy zmienia grupowe normy związane z osiąg­nięciami dydaktycznymi, ale prócz tego przynosi pożytki wspólnie pracują­cym nad materiałem nauczania uczniom, i dobrym, i słabym. Uczniowie dobrzy pomagają słabszym w nauce, a skoro tak, to uczniowie słabsi otrzy­mują dodatkową, indywidualną porcję nauczania, a uczniowie dobrzy zy­skują, gdyż nauczanie innych wymaga wgłębienia się w związki i znaczenia zawarte w treści nauczania.Dzięki uczeniu się we współpracy łatwiej przychodzi uczniom zaakcep­tować osoby innych ras i osoby niepełnosprawne. Z prac Allporta (1954) wiadomo, że ani zwykłe przestrzenne zbliżenie osób o różnym pochodzeniu rasowym i etnicznym, ani samo włączenie uczniów niepełnosprawnych do klas integrujących nie wystarczy, aby zredukować uprzedzenia i usunąć stere­otypy.

UMIEJĘTNOŚCI SPOŁECZNE

Październik 8th, 2010

Uczenie się we współpracy dostarcza okazji uczniom o różnym po­chodzeniu i stanie fizycznym do pracy we wzajemnej zależności i nad wspól­nym zadaniem, a zespołowa struktura nagród każe uczniom w zespole cenić się nawzajem. Ostatnim z trzech doniosłych efektów charakteryzujących omawiany mo­del są umiejętności współpracy i zespołowego działania, które opanowują uczniowie. Umiejętności te odgrywają ważną rolę w społeczeństwie, w któ­rym większość dorosłych pracuje w dużych organizacjach, gdzie od działania jednych zależą działania innych pracowników, i w którym coraz większego znaczenia nabiera perspektywa globalna.

PODWÓJNA OCENA W ZESPOŁACH

Październik 3rd, 2010

Przy zachowaniu podstawowych zasad model uczenia się we współpracy może przyjmować rozmaite postaci. Niżej przedstawiono trzy odmiany mo­delu, które powinny znaleźć się w repertuarze dydaktycznym początkującego nauczyciela. Po inne wersje modelu można sięgnąć do literatury przedmiotu (np. Slavin i in. 1985). Metodę podwójnej oceny w zespołach uczniowskich (POZU) opraco­wała grupa badaczy pod kierunkiem Roberta Slavina z Uniwersytetu Johna Hopkinsa. Jest to chyba najprostsza z metod uczenia się we współpracy. Nauczyciele posługujący się nią przedstawiają uczniom raz na tydzień nowy materiał słownie lub na piśmie.