Archive for Maj, 2011


WSPÓŁPRACA A REALIZACJA

Maj 24th, 2011

Zainteresowanie porównywaniem rezultatów osiąganych przez jednostki i grupy w sytuacjach współpracy i w sytuacjach rywalizacji też sięga począt­ku wieku. Eksperymenty prowadzone w laboratoriach, zakładach pracy i w szkołach przynosiły jednolite wyniki: zespołowa struktura celu, kiedy to ludzie pracują wspólnie, aby osiągnąć grupowy cel, jest bardziej owocna od struktury rywalizacyjnej. Liczne badania w rozmaitych środowiskach wska­zują, że w warunkach współpracy, w których jednostka jest nagradzana za sukces grupowy, zachodzą trzy prawidłowości:Związki wzajemnej zależności, kiedy nagradzana jest współpraca, bar­dzo podnoszą motywację ukończenia wspólnego zadania.Praca grupowa wytwarza mocne stosunki przyjaźni między członkami grupy. W warunkach współpracy procesy komunikowania stają się ogromnie efektywne, co z kolei wpływa nader korzystnie na wytwarzanie pomysłów i wywieranie wzajemnego wpływu intelektualnego.

OPARCIE NA PRAWIDŁOWOŚCIACH

Maj 16th, 2011

Oparte na tych prawidłowościach hipotezy, przeciwstawiające nauczanie we współpracy nauczaniu rywalizacyjnemu, sprawdzano w ciągu ostatnich lat w warunkach eksperymentu naturalnego. Do tych eksperymentów nawiąże­my na dalszych stronach. Czwarty nurt tradycji intelektualnych, z których czerpią twórcy modelu uczenia się we współpracy, to teoria i badania uczenia się z przeżywanych doświadczeń: osoba ucząca się — dziecko lub dorosły — nie może być biernym, zdominowanym przez nauczyciela uczniem. Przed­stawiliśmy wybrane zasady uczenia się przez doświadczanie (uczenia się eksperientalnego). Najważniejsza z nich głosi, że aczkolwiek doświadczanie ma swój udział w większości tego, czego uczeń się nauczył, to jeśli ma być naprawdę skuteczne, musi mu towarzyszyć systematyczna analiza i refleksja.

UCZENIE SIĘ PRZEZ DOŚWIADCZENIE

Maj 8th, 2011

Zasadę tę odnajdujemy także w uczeniu się przez współpracę, zwłaszcza w wersjach opracowanych przez Sharana i Johnsonów. Na przykład ten pierwszy (Sharan, Sharan 1976, s. X) stoi na stanowisku, że zadaniem nauczyciela jest „wzmóc uczniowskie poczucie sprawstwa, ucząc sprawowa­nia kontroli nad większością okazji nauczenia się czegoś. (…) Aktywne uczenie się, w którym doświadczanie jest organizowane i przyswajane w trak­cie interakcji ze środowiskiem, wspomaga rozwój myślenia logicznego i wyżej zorganizowanych umiejętności werbalnych”.Model uczenia się we współpracy wykorzystuje rozległą literaturę badaw­czą, zwłaszcza z psychologii społecznej.