Archive for Lipiec, 2011


BIEGŁOŚĆ W UMIEJĘTNOŚCIACH

Lipiec 24th, 2011

Zadania przedlekcyjne wymagają, aby starannie opracować konkretne cele i przeprowadzić analizę zadania tak, aby umiejętności złożone można było podzielić na sensowne części i tak ich nauczać.Nauczyciel musi wykazywać się biegłością w umiejętnościach, które de­monstruje podczas lekcji, umieć uzasadnić uczniom potrzebę ich opanowania oraz zorganizować odpowiednie warunki do ćwiczeń i przekazywania infor­macji zwrotnej.Zadając ćwiczenia, nauczyciel musi pamiętać o następujących zasadach:ćwiczenia powinny być krótkie i sensowne,ćwiczenia powinny trwać aż do przeuczenia, oba rodzaje ćwiczeń — zmasowane i rozłożone w czasie — powinny być wykorzystywane stosownie do swoich właściwości.

DLA PEWNOŚCI

Lipiec 21st, 2011

Żeby mieć pewność, że uczniowie opanowują umiejętność, trzeba kontro­lować, czy uczą się ze zrozumieniem, i zadbać o sprzężenie zwrotne, aby poprawić błędy w wykonaniu i zastosowaniu. W fazie końcowej nauczyciel zadaje samodzielną pracę domową po to, żeby uczniowie ćwiczyli opanowaną umiejętność umieszczoną w kontekście bardziej złożonym niż na lekcji, i sporządza sprawdziany praktyczne służące dokładnemu zbadaniu stopnia opanowania umiejętności i dostarczeniu uczniom informacji zwrotnej.Z trzech opisanych dotąd modeli: nauczania podającego, nauczania pojęć i nauczania bezpośredniego nauczyciele korzystają po to przede wszystkim, żeby pomóc uczniom:przyswoić nowe wiadomości,przetworzyć wiadomości nauczone wcześniej, opanować umiejętności.

UCZENIE SIĘ WE WSPÓŁPRACY

Lipiec 15th, 2011

Podkreślaliśmy, że aczkolwiek nabywanie nowych wiadomości i przetwa­rzanie ich dzięki procesom myślenia jest nadzwyczaj ważne, to przecież nie stanowi jedynego celu uczenia się. W tym rozdziale przedstawimy model nauczania zwany uczeniem się we współpracy, model, który wykracza poza wspomaganie uczenia się szkolnej wiedzy i umiejętności i który służy donio­słym celom społecznym. Dydaktyczny model uczenia się we współpracy nie wyrasta z jakiegoś odrębnego nurtu myśli pedagogicznej. Korzenie jego sięgają starożytnej Gre­cji, a współczesny kształt nadali mu psychologowie szkolni i pedagogowie z początków XX wieku.

DEMOKRACJA NA MIARĘ KLASY SZKOLNEJ

Lipiec 4th, 2011

W 1916 roku pracujący wówczas na Uniwersytecie Chicago John Dewey napisał książkę Demokracja i wychowanie. Zgodnie z jego poglądami pedago­gicznymi klasa szkolna miała być zwierciadłem społeczeństwa i laboratorium, w którym uczniowie uczyliby się rzeczywistego życia. Dewey domagał się od nauczycieli, aby w środowisku dydaktycznym wytworzyli system społeczny hołdujący demokracji i nauce. Naczelnym zadaniem nauczycieli miało być wciągnięcie uczniów w badanie istotnych społecznych i międzyludzkich pro­blemów. W metodach dydaktycznych, które opisywał Dewey i jego następcy, najważniejsze było rozwiązywanie problemów w małych grupkach uczniow­skich; uczniowie mieli szukać własnych odpowiedzi na problemy naukowe i społeczne, ucząc się jednocześnie zasad demokracji w trakcie codziennych kontaktów z kolegami.