Archive for Czerwiec, 2012


W TRAKCIE BADAŃ

Czerwiec 29th, 2012

W trakcie badań osiągnęli znaczący przyrost wyników: przeciętnie z 11,94 prawidłowo rozwiązanych zadań do 19,95, podczas gdy uczniowie z grupy kontrolnej osiągnęli odpowiednio 12,84 i 17,74 rozwiązań. Imponujący był także przyrost mierzony według norm krajowych, czyli rangi percentylowej. Przyrost wyników grupy eksperymentalnej był istotny staty­stycznie:. Badania te, podobnie jak wiele innych później przeprowadzonych, po­twierdzają przypuszczenie, że bezpośrednie nauczanie i szkolenie może przy­nosić godne uwagi osiągnięcia w uczeniu się tego rodzaju wiedzy i umiejętno­ści, do których nauczania model jest przystosowany. Eksperyment okazał się ważny z innego jeszcze powodu: wykazał, że osiągnięcia w nauce są możliwe w biednym środowisku śródmiejskim, jeśli zastosować odpowiednie metody dydaktyczne. Autorzy nie wahają się zastrzec, że nauczanie matematyki nie powinno opierać się w całości na modelu nauczania bezpośredniego, gdyż niektóre cele nauczania osiąga się lepiej za pomocą innych metod.

MODELOWANIE I POKAZ

Czerwiec 14th, 2012

W warstwie teoretycznej model nauczania bezpośredniego wykorzystuje w pewnym zakresie teorię społecznego uczenia się Alberta Bandury, według którego dużą część tego, czego się uczymy, zawdzięczamy modelowaniu. Bandura (1977, s. 22) pisał, że „Uczenie się byłoby niezmiernie żmudne, żeby nie powiedzieć ryzykowne, gdyby ludzie musieli polegać wyłącznie na skut­kach własnych działań, aby dowiedzieć się, co robić. Na szczęście większej części swego zachowania ludzie uczą się przez obserwację i modelowanie: obserwując innych, zdobywamy pojęcie, jak wykonuje się dane czynności, aby później skorzystać z zakodowanych wówczas informacji jako wskazówek do działania.

NAUCZENIE SIĘ ZACHOWAŃ

Czerwiec 9th, 2012

Ponieważ ludzie mogą nauczyć się zachowania z przykładów, przynajmniej w zbliżonej formie, wcześniej jeszcze, nim przyjdzie im za­chowanie takie przejawić, zaoszczędzone im są niepotrzebne pomyłki”.W zakreślonych rzeczywistością szkolną granicach pokaz jest zwykle naj­bardziej praktyczną metodą, na której można oprzeć uczenie się przez mode­lowanie. Jednak, jak opiszemy to jeszcze, muszą to być pokazy starannie zaplanowane i przeprowadzone, a ich struktura musi gwarantować, że uczeń, jak ujął to Bandura (1977, s. 24), „świadom będzie znaczących rysów mode­lowanego zachowania i będzie spostrzegał je bezbłędnie”. Treść tych twier­dzeń była przedmiotem badań prowadzonych już od lat trzydziestych i czter­dziestych naszego wieku w różnych kontekstach i według rozmaitych sche­matów metodologicznych.