Archive for Grudzień, 2012


SKUTECZNOŚĆ NAUCZANIA BEZPOŚREDNIEGO

Grudzień 27th, 2012

Wiele z badań stanowiących empiryczną podstawę nauczania bezpośred­niego przedstawiliśmy już wcześniej. Opisaliśmy badania Stal- lings i Kaskowitz (1974), które dowodzą, że silnie ustrukturowane nauczanie umiejętności podstawowych daje lepsze efekty od nauczania mniej sformali­zowanego. Przedstawiliśmy też badania ukazujące mocny związek, między ustrukturowaną sytuacją dydaktyczną, która gwarantuje wysoką proporcję czasu zajętego, a osiągnięciami uczniów, zwłaszcza w zakresie podstawowych umiejętności. W wielu badaniach tego rodzaju porównywano dwie grupy nauczycieli: osiągających wysokie efekty nauczania i niskie. Obserwowano, jak nauczyciele ci nauczają, dzięki czemu udało się w jakiejś mierze: odkryć, co w ich pracy wpływa krzystnie na osiągnięcia uczniów.

METODY I TECHNIKI

Grudzień 24th, 2012

Czynnikiem tym okazały się metody i techniki nauczania bezpośredniego. Niektórzy badacze zaczęli zestawiać listę czynności dydaktycznych chara­kteryzujących skutecznych nauczycieli i na tej podstawie opracowywać pro­gramy kształcenia nauczycieli w umiejętnościach nauczania bezpośredniego. Listę taką wykorzystywano do badań eksperymentalnych nad związkami przyczynowo-skutkowymi łączącymi określone postępowanie nauczyciela z osiągnięciami uczniów. Właśnie tego rodzaju eksperyment przeprowadzili Good i Grouws z Uniwersytetu Missouri. Sięgając do wcześniejszych badań, opracowali oni procedurę nauczania matematyki w szkole podstawowej wed­ług zasad modelu nauczania bezpośredniego.

W TRAKCIE BADAŃ

Grudzień 14th, 2012

W trakcie badań osiągnęli znaczący przyrost wyników: przeciętnie z 11,94 prawidłowo rozwiązanych zadań do 19,95, podczas gdy uczniowie z grupy kontrolnej osiągnęli odpowiednio 12,84 i 17,74 rozwiązań. Imponujący był także przyrost mierzony według norm krajowych, czyli rangi percentylowej. Przyrost wyników grupy eksperymentalnej był istotny staty­stycznie:. Badania te, podobnie jak wiele innych później przeprowadzonych, po­twierdzają przypuszczenie, że bezpośrednie nauczanie i szkolenie może przy­nosić godne uwagi osiągnięcia w uczeniu się tego rodzaju wiedzy i umiejętno­ści, do których nauczania model jest przystosowany. Eksperyment okazał się ważny z innego jeszcze powodu: wykazał, że osiągnięcia w nauce są możliwe w biednym środowisku śródmiejskim, jeśli zastosować odpowiednie metody dydaktyczne. Autorzy nie wahają się zastrzec, że nauczanie matematyki nie powinno opierać się w całości na modelu nauczania bezpośredniego, gdyż niektóre cele nauczania osiąga się lepiej za pomocą innych metod.

MODELOWANIE I POKAZ

Grudzień 8th, 2012

W warstwie teoretycznej model nauczania bezpośredniego wykorzystuje w pewnym zakresie teorię społecznego uczenia się Alberta Bandury, według którego dużą część tego, czego się uczymy, zawdzięczamy modelowaniu. Bandura (1977, s. 22) pisał, że „Uczenie się byłoby niezmiernie żmudne, żeby nie powiedzieć ryzykowne, gdyby ludzie musieli polegać wyłącznie na skut­kach własnych działań, aby dowiedzieć się, co robić. Na szczęście większej części swego zachowania ludzie uczą się przez obserwację i modelowanie: obserwując innych, zdobywamy pojęcie, jak wykonuje się dane czynności, aby później skorzystać z zakodowanych wówczas informacji jako wskazówek do działania.